Zesde stagedag [15 April]

Wat heb ik gedaan?
Vandaag heb ik weer lesgegeven aan een brugklas. Dit keer was het een theorieles. Om het leuk te maken had ik het in een quizzvorm gegoten. In groepjes moesten ze bij verschillende stellingen zeggen of het waar of niet waar was. Hieraan kon ik uitleg ophangen. Op de planning stond ook een compositieopdracht maar daar ben ik niet meer aan toe gekomen.

Hoe ging het?
Het lukte me dit keer om het stilte teken goed te gebruiken, dit werkte. Ik heb ook niet meer zo lang gewacht op stilte. Ook lukte het me om mijn stem laag te houden, dit heeft een heel ander effect dan hoog piepen. Ik merkte dat naarmate de les vorderde mijn bereik kleiner werd en dat mijn stem daardoor hoger werd. Ik kom op een punt dat ik echt mijn stem moet verheffen, dit wil ik alleen liever niet. Toch werkt het denk ik wel. Dit ga ik volgende week zeker toepassen.

Mooi moment:
Ik heb me verbaast over het feit dat ze de informatie die ik gaf over kruizen en mollen echt interessant vonden, ze gingen zelf verder denken: is een Ges dan hetzelfde als een Fis?! Hoe zit het dan met een Eis, dat is dan toch geen zwarte toets? Dit deed me goed.

Wat heb ik geleerd vandaag?
Een aantal dingen gaan goed, een aantal dingen blijven misgaan. Helaas overheerst bij mij nu het gevoel van teleurstelling over de dingen die mis gaan. De glans is er nu even af. Hoe enthousiast ik er ook over was, nu voel ik toch echt dat ik het even niet meer leuk vind. Ik baal er enorm van dat ik dingen waarvan ik weet dat ik ze moet doen, NOG niet doe/durf/wil/kan. Samen met Renske heb ik hier al over rereflecteerd en ik denk dat mijn probleem deze oorzaak heeft: Ik ben met te veel bezig in mijn hoofd. Waardoor ik dingen vergeet (lees: lesplanning = onduidelijkheid = chaos!) Eigenlijk met 4 dingen:

1 De lesplanning
2 Inspelen op het moment
3 Wat vind ik er van? hoe vind ik het gaan?
4 Wat vinden de leerlingen er van?

Mijn mentor Marjon zei daarover iets heel wijs: Zijn dit wel vier verschillende dingen? Toen ik daar langer over na dacht zag ik in dat punt 3 en 4 eigenlijk hetzelfde zijn, als ik goed inschat wat de leerling boeit dan zit het goed, schat ik het niet goed in, dan doe ik het alsnog. In die zin hoef ik dan ook niet in te spelen op het moment, want wat ik heb gepland doe ik toch; uiteraard zullen er onverwachtse dingen gebeuren, maar die moeten in principe niet de hele lesinhoud op zijn kop gooien. Ze gaf mij het advies om me goed voor te bereiden, alles te overdenken wat er maar zou kunnen gebeuren en zo de les in te stappen en dan dus echt te doen wat IK heb bedacht!

Tot slot het volgende: Hoe graag ik ook wil denken dat ik geen onzekerheid meer ken, vandaag ben ik er weer eens mee geconfronteerd. De reden dat ik de groep niet heb aangesproken op hun gedrag zat mede in het feit dat ik ook echt niet boos was, ik vond dat ik alleen boos kon zijn op mezelf: ik ben onduidelijk, het is niet hun schuld. Maar dat is het WEL! Zij vertonen gedrag dat niet kan, dus dat is hun aandeel. Ik geloof dit nu ook. Toen ik klaar was met mijn les heeft mijn mentor de klas bos aangesproken: "Dit gedrag tolereer ik niet, dit is niet eerlijk tegenover Nynke. " Ik stond ook nog voor de groep en dacht: nu zegt zij het voor mij maar volgende week dan doe ik het zelf! Ik kan dit heel goed zelf! Mijn wil is enorm sterk, dus als ik het eenmaal wil dan komt het goed, daar heb ik vertrouwen in.

Bovendien: De glans is er nu even af, maar ik poets het zo weer op en dan gaat het nog meer glansen als daarvoor!

Vraag:
Hoe zorgen jullie ervoor dat jullie ook de achterste rijen goed in de gaten kunnen houden, dus overizcht over de hele klas hebben? Gaarne uw tips hier droppen!




.