Achtste stagedag [25 November]

Wat heb ik gedaan vandaag?
Eindelijk weer in staat om naar stage te gaan na twee weken gemist te hebben. Ik had er echt veel zin in. Met name omdat ik geen les hoefde voor te bereiden en ik dus minder druk op mijn schouders had. Ik de periode afgesloten met "mijn" klas nadat zij een toets gemaakt hadden en een reflectievraag over mijn lessen meegegeven. Ook kregen ze hun opdrachtenblad van "Just like Mozart" terug met commentaar. Daarnaast heb "gecoacht" in het daltonuur en de toets van die ochtend nagekeken (ook leuk om eens gedaan te hebben!)

Hoe ging het?
Ik ging met een tevreden gevoel naar huis. Het was veel minder vermoeiend omdat ik bijna niet frontaal lesgegeven had, dat dat (geestlijk) zo veel verschil maakt! Ik was tevreden omdat ik vooral in het daltonuur veel leerlingen verder heb kunnen helpen met name met het Pirates of the Carribean speelstuk van een aantal dames. Uiteidelijk konde ze 'm spelen en ik de tweede stem/akkoorden er onder spelen zodat het alleen nog maar leuker werd. Het gaf ook veel voldoening om mijn van commentaar voorziene componeeropdracht terug te geven. Velen hebben een opsteker gekregen, en terecht. Er waren een aantal zeer onverwachte (en verwachte) toppers. Daar hou ik van!

Mooi moment
Niet zo zeer mooi maar wel opmerkelijk. De dames waarover ik een tijd geleden schreef met de vraag: hoe dring ik tot ze door? (bedankt voor de tips nog!) waren er vandaag ook weer. Toen ik een van hen het opdrachtenblaadje van de componeeropdracht terug gaf en ze zag staan dat ze het goed had gedaan (met een paar kleine aantekeningen over de juiste notennamen) was ze verbaast: "Oh, ik deed maar wat haha." ik: "nou, zie je wel dat het helemaal niet ingewikkeld hoeft te zijn?" zij: "Wat moet ik nu met dit blaadje?" Ik: "dat mag je zelf weten, je kan er nog eens naar kijken" ... en toen verkreukelde ze 'm en propte 'm in haar tas! Hoewel ik van binnen best schrok liet ik dat niet merken en zei: "Dat kan ook, als jij denkt dat je het al onder de knie hebt. Voor mij hoef je het niet te bewaren ik kan al notenlezen." Toch zat ik er nog wel mee in mijn maag omdat ze zo openlijk was in haar opstandigheid (wat ik ergens ook weer kon waarderen...)

In het volgende uur kwamen ze terug of ze de sleutels mee mochten nemen.. Ik zei dat dat van mij wel mocht maar dat ze het ook aan Frank moesten vragen (mijn mentor) .. wat deden ze, ze liepen weg met de sleutels. Toen ontsnapte mij een resolute: HEY! En ze schrokken en bleven staan "Wat zei ik nou? eerst nog aan Frank vragen." En ze deden poeslief wat ik zei... Een wat fermere hand helpt dus bij deze meiden. Onbewust ben ik dus strenger geweest en omdat ik er helemaal achter stond luisterden ze naar mij. Yes!

Geleerd vandaag
- Hoe je secuur een toets na kunt kjiken.. wanneer is iets net wel of net niet goed.
- Als ik iets echt wil en hier streng in ben wordt er (over het algemeen) naar mij geluisterd.
- De leerlingen vonden (bleek uit reflectievraag) mijn lessen waarin ze vrijgelaten werden in het componeren leuk, vooral omdat ze mochten doen wat ze wilden. Mijn gedachtes hierover kloppen dus.





.